«Αυτή είναι η έννοια του να σταυρώσει κανείς τη σάρκα με τα πάθη: να γίνει ο άνθρωπος εντελώς αδρανής προς οτιδήποτε δεν ευαρεστεί τον Θεό»
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
† Γ’ Κυριακή των Νηστειών – της Σταυροπροσκυνήσεως
Δημοσιεύθηκε στις 11 Μαρτίου, 2026
Ομιλία εις τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Ομιλία εις την Γ΄ Κυριακήν των Νηστειών (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)
Λόγος εις την Γ’ Κυριακή των Νηστειών (της Σταυροπροσκυνήσεως) (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Ο Σταυρός του Χριστού και o σταυρός του κάθε ανθρώπου (Αγ. Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)
Λόγος την Γ’ Κυριακή των Νηστειών για την άρση του σταυρού (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)
Εις την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (Άγιος Λουκάς, Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)
Ο Σταυρός του Κυρίου μας πηγή ζωής και σωτηρίας († Αρχ. Χριστόδουλος Φάσσος)
Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (Lev Gillet, μοναχός της Ανατολικής Εκκλησίας)
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Ο Σταυρός, το θεμέλιον της Σωτηρίας (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Γ’ Κυριακή των Νηστειών: Της Σταυροπροσκυνήσεως (Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Μαρτίου, 2026
Εκπομπή Καρδιακός Λόγος – Πεμπτουσία TV #14
Συζητώντας με τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο, με βάση την Ευαγγελική Περικοπή της Κυριακής, εξερευνούμε δρόμους προς την πνευματική “βαθιά” καρδιά, τον εσωτερικό άνθρωπο, το κέντρο της προσωπικότητός του, τα ίχνη της παρουσίας του Κυρίου μέσα μας. Συντονίζει ο Νικόλαος Γκουράρος.
Πώς θα απαρνηθούμε τον εαυτόν μας για να σηκώσουμε τον Σταυρό μας και πως συνδέεται αυτό με την συνείδηση μας;
Γιατί για να ομοιάσουμε μαζί Του, πρέπει να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο την δόξα αλλά και το σταυρό και το πάθος;
Τελικά είναι προϋπόθεση ο διωγμός για την πνευματική μας ζωή;
Tι είδους ψυχή πρέπει να χάσει ο άνθρωπος για να κερδίσει την ψυχή του;
Όταν κοιτάζουμε την εικόνα του Εσταυρωμένου πάνω στον Σταυρό τι πρέπει να βλέπουμε προσωπικά;
Ο Σταυρός είναι πρόσωπο; Τον επικαλούμαστε ως πρόσωπο.
Πώς θα έχουμε αίσθηση των καθηκόντων μας έναντι του Σταυρού και της Αναστάσεως;
Γιατί η καλοσύνη ξεσήκωσε όχι μόνο αντίθεση αλλά και μίσος;
Η ψευδοκαλοσύνη είναι Σταυρός;
Πώς θα σταματήσουμε να εξηγούμε τα πάντα ορθολογιστικά και να ζεσταινόμαστε με την ελπίδα της Αναστάσεως;
Τι θα πούμε στον εαυτό μας σταμάτα να σκέφτεσαι με την λογική;
Πώς Θα Σωθούμε: Οι θλίψεις στη ζωή μας (Ιερά Μονή Παρακλήτου)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Μαρτίου, 2026
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Οι θλίψεις στη ζωή μας
Όλοι σχεδόν οι άνθρωποι υποφέρουν από διάφορες θλίψεις – φτώχεια, στενοχώρια, διωγμούς, συκοφαντίες, αρρώστιες. Αυτό τους κάνει να βαρυγγωμούν και να παραπονιούνται στον Κύριο, μη γνωρίζοντας πόσο ευεργετούνται από την ευσπλαχνία Του και τη δικαιοκρισία Του. Μερικοί μάλιστα, χτυπημένοι από βαρειά συμφορά ή αθεράπευτη ασθένεια, φτάνουν να βλαστημούν, οι ασύνετοι, και το Θεό και τη “μοίρα” τους και την ώρα που γεννήθηκαν! Και δεν καταλαβαίνουν πως αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη συμφορά τους, γιατί, με την ανυπομονησία και τη δυσφορία και την οργή και τις βλαστήμιες τους, βλάπτουν θανάσιμα την ψυχή τους και στερούνται το πιο μεγάλο αγαθό, την ουράνια βασιλεία. Έτσι ζημιώνονται διπλά, γιατί και στη ζωή αυτή υποφέρουν, αλλά και στην άλλη θα βασανίζονται αιώνια.
Κυριακή Γ΄ Νηστειών: Λόγος εις την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (Άγιος Λουκάς, Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Μαρτίου, 2026
«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν» (Ματθ. 11, 28-30).
Μεγάλη είναι η αγκαλιά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Ο Κύριος έχει στην αγκαλιά του όλους όσους υποφέρουν στη ζωή τους από τις θλίψεις και τις στενοχώριες. Τι βάθος έχει η καρδιά Του και πόσο δυνατή είναι η αγάπη Του αν μπορεί όλους αυτούς που κοπιάζουν και είναι φορτωμένοι να τους αναπαύσει, να τους παρηγορήσει και να τους δώσει δύναμη να υπομένουν τις θλίψεις και να μην απελπίζονται όταν αδικούνται στη ζωή τους.
Η Προηγιασμένη θεία Λειτουργία και το μυστήριο της Ευχαριστιακής πείνας (π. Ηλίας Γ. Διακουμάκος, Πρεσβύτερος)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Μαρτίου, 2026
Η Προηγιασμένη θεία Λειτουργία αποτελεί μία από τις πιο κατανυκτικές και ταυτόχρονα θεολογικά βαθιές εκφράσεις της εκκλησιαστικής ζωής. Μέσα στη σιωπή της Μεγάλης Σαρακοστής, η Εκκλησία δεν περιορίζει την ευχαριστιακή της αναπνοή, αλλά την καθιστά ακόμη πιο συνειδητή. Το πένθος δεν καταργεί την κοινωνία· την καθαίρει. Η άσκηση δεν αντικαθιστά την Ευχαριστία· οδηγεί σε αυτήν.
Το παρόν έργο επιχειρεί να αναδείξει τη θεολογική σημασία της θείας Κοινωνίας μέσα στην Προηγιασμένη θεία Λειτουργία. Να φορτίσει το γεγονός ότι η Ευχαριστία δεν είναι απλώς μία λατρευτική πράξη, αλλά η καρδιά της Εκκλησίας, η οντολογική τροφή της ύπαρξης και η πηγή της πνευματικής ανακαινίσεως.
Σε μια εποχή όπου η συχνή μετοχή στο μυστήριο συχνά αμφισβητείται ή περιορίζεται από λανθασμένες αντιλήψεις περί ευσεβείας, η Προηγιασμένη στέκει ως ζωντανή υπενθύμιση της αρχαίας εκκλησιαστικής συνείδησης: ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον Χριστό. Η αποχή από τη θεία Κοινωνία δεν αποτελεί ένδειξη ταπεινώσεως, αλλά ενδέχεται να φανερώνει αποδυνάμωση της ευχαριστιακής εμπειρίας.
Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι περίοδος μετανοίας και επιστροφής. Όμως η μετάνοια δεν είναι απόσταση από τον Θεό, αλλά επανασύνδεση. Και η επανασύνδεση ολοκληρώνεται στη θεία Κοινωνία. Η νηστεία, η προσευχή, η άσκηση και η σιωπή αποκτούν το πλήρωμά τους στην ευχαριστιακή σύναξη.
Η Προηγιασμένη θεία Λειτουργία αποκαλύπτει ότι η Εκκλησία ζει από την Ευχαριστία. Ακόμη και μέσα στο πένθος, ακόμη και μέσα στην κατανυκτική περισυλλογή, η Τράπεζα του Κυρίου παραμένει κέντρο. Η σιωπηλή της μεγαλοπρέπεια μαρτυρεί ότι η χαρά της Αναστάσεως ήδη προγεύεται μέσα στη μετοχή στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού.
Το έργο αυτό δεν επιδιώκει απλώς λειτουργική περιγραφή, αλλά θεολογική εμβάθυνση. Να καταδείξει ότι η θεία Κοινωνία είναι το φάρμακο της αθανασίας, η θεραπεία της ανθρώπινης φθοράς, και η αποκάλυψη της αληθινής ταυτότητας του ανθρώπου ως ευχαριστιακής ύπαρξης.
Διότι τελικώς, η Προηγιασμένη δεν είναι απλώς μία ακολουθία. Είναι ομολογία πίστεως. Είναι μαρτυρία ότι η ζωή της Εκκλησίας αναπνέει μέσα από την Ευχαριστία, και ότι ο άνθρωπος βρίσκει το πλήρωμά του όταν κοινωνεί τον Χριστό, και γίνεται ο ίδιος προσφορά αγάπης στον κόσμο.
«Χαῖρε, λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων» (Αρχ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυκας Ι. Μ. Πατρών)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Μαρτίου, 2026
Μέσα στὴν περίοδο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς δεσπόζει ἡ Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Παρθένο Μαρία, τὴν Βασίλισσα τῶν Οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς, τὴν Μητέρα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας καὶ κατὰ χάριν δική μας Μητέρα.
Σὲ κάποιο σημεῖο ὁ Ὑμνογράφος χαιρετίζει τὴν Θεοτόκο Μαρία, ἀποκαλώντας την «λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων». Τὸ λιμάνι εἶναι ὁ χῶρος ποὺ ἐπανέρχονται τὰ πλοῖα μετὰ ἀπὸ ταξίδια σὲ πελάγη καὶ ὠκεανούς, ὥστε νὰ ἀνεφοδιάζωνται καὶ νὰ ξεκουράζεται τὸ πλήρωμα. Ὅταν μάλιστα οἱ κυβερνῆτες τῶν πλοίων ἔχουν ἀντιμετωπίσει τρικυμίες κι ἔχουν κινδυνεύσει, τότε τὸ λιμάνι καθίσταται μεγαλύτερη ἀνάπαυση γι᾽ αὐτούς.
